Poznawczo-behawioralny

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Założenia terapii behawioralno-poznawczej opierają się na dwóch czynnikach. Behawiorze, czyli zachowaniu, oraz poznawczości, czyli sposobie patrzenia na świat i jego percepcji. Terapeuta nie docieka z czego wynikają dolegliwości i problemy. Nie pyta o wcześniejsze objawy. Skupia się na czasie teraźniejszym i nad tym pracuje. Terapeuta poszukuje sposobów na poprawę samopoczucia pacjenta w chwili obecnej. Najważniejszy jest tok myślenia, a co za tym idzie sposób, w jaki nasze myśli mają wpływ na nasze uczucia i na nasze działania.
Przebieg: Terapia prowadzona jest w formie rozmowy na temat tego, jak postrzegamy samych siebie, świat oraz innych ludzi. W procesie terapeutycznym analizowany jest sposób, w jaki nasze zachowanie wpływa na nasze myśli i uczucia.
Cel: Celem tego typu terapii jest „rozłożenie problemu na czynniki pierwsze”, co pozwala zrozumieć w jaki sposób poszczególne elementy dolegliwości są ze sobą powiązane i jak na nas wpływają. Dzięki temu łatwiej jest zmienić swój sposób myślenia, a co za tym idzie, postępowania.
Zastosowanie: Terapia behawioralno-poznawcza może zastąpić leki przy depresji o słabym oraz średnim nasileniu. Skutecznie wspiera farmakoterapię przy leczeniu depresji wielkiej. Ten rodzaj terapii jest szczególnie skuteczny w leczeniu lęków napadowych. Pomaga również osobom cierpiącym na: nerwice, fobie, bulimię, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (natręctwa nerwicowe), zespół stresu pourazowego oraz Schizofrenię.