Artykuły, Wywiad

Mitoterapia

circle_PDK

Przedstawiamy Wam wywiad dotyczący „mitoterapii” z współtwórcą tejże koncepcji psychoterapii – p. Zygfrydem Klausem – psychoterapeutą  pracującym w Poradni Specjalistycznej MOP,  a także koordynatorem zespołu w Warszawskim Centrum Psychoterapii Adeste.

 

Na czym polega Pańska koncepcja psychoterapii,  czym się charakteryzuje, jakie są jej główne założenia?

Wychodzę z konstrukcjonistycznego założenia, że nie tyle poznajemy świat, co go konstruujemy. Te konstrukcje nazywam mitami, a ich zbiory i systemy w umyśle – mitologiami. Doświadczenie terapii, w moim pojęciu, jest spotkaniem, w którym uczestnicy akceptują formułę niesymetrycznego dialogu. Brak symetrii oparty jest na milczącym założeniu, że terapeuta posiada wiedzę i dysponuje narzędziami, z których pomocą rozwiązany zostanie problem uczestnika terapii. W toku dialogicznej rozmowy terapeuta poznaje mitologię uczestnika wchodząc w jego mentalny świat. Kluczem do tego świata jest język uczestnika a w nim tzw. kluczowe pojęcia czy słowa, z których zbudowane są swego rodzaju sieci skojarzeniowe tworzące mitologiczną konstrukcję. „Problem” uczestnika to zderzenie jego mitologii z mitologiami innych lub wewnątrz własnego świata mitu. Terapia polega na wydobywaniu i harmonizowaniu wewnętrzych relacji w poszczególnych obszarach mitologii uczestnika, czyli swego rodzaju dekonstrukcji, tak jak ujmuje to Jacques Derrida.

Co takiego zainspirowało Pana do pracy nad „mitoterapią”? Czy były to konkretne teorie lub koncepcje psychologiczne , a może postać ze świata nauki?

Poszukiwałem czegoś, co stwarza bardziej zwartą, a zarazem przejrzystą podstawę teoretyczną terapii psychologicznej. Myślę, że intuicyjnie wielu terapeutów postępuje podobnie, choć nie budują oni do tego teorii i nie używają takich określeń jak mit, mitologia itp. Mit jest nadal obecny w nauce, odwołuje się do niego wielu badaczy, uczonych by przytoczyć Leszka Kołakowskiego i jego „Obecność mitu”, Rolanda Barthesa „Mitologie”, Ernsta Cassirera „Mit Państwa” czy Josepha Campbella „Bohater o tysiącu twarzy”. Mit jest też wyraźnie obecny u „ojców” psychoterapii S. Freuda, C. G. Junga.

Do kogo jest skierowana „mitoterapia”? Czy ma określonego odbiorcę?

Praca nad mitem psychologicznym może się odbywać praktycznie na każdym poziomie : indywidualnym, rodzinnym, w parze, w grupie, a także w skali regionu czy kraju. Wprawdzie dziś pewne mity narodowe czy regionalne żyją własnym życiem (choć niekiedy bywają wykorzystywane politycznie),  myślę jednak, że kiedyś wypracowane zostaną sposoby regulowania coraz bardziej komplikujących się procesów i struktur społecznych za pomocą mitów.

Z jakiego rodzaju problemami pacjenci zgłaszają się do Pana najczęściej?

Pracuję w Poradni Specjalistycznej MOP i tam najczęściej pracuję z rodzinami, nad relacją dorastającej młodzieży z rodzicami oraz  indywidualnie.

Jakich efektów może oczekiwać osoba, która przejdzie przez cały proces terapii?

Jak już wspomniałem, efektem procesu terapii w formule mitu jest harmonizacja całego systemu mitycznego uczestnika/ów terapii. To wprawdzie wymaga wysiłku i bywa trudne, ale przynosi efekt w postaci lepszego funkcjonowania w życiu.

Jak długo trwa taka terapia? I czego wymaga ona od pacjenta?

Czas trwania jest podobny jak w innych terapiach o orientacji psychodynamicznej, ale zależy też od siły struktur wymagających dekonstrukcji.

Czy wiek pacjenta/ pacjentów ma znaczenie? Jeżeli tak to jakie?

Wiek ma o tyle znaczenie, że z jednej strony terapia wymaga pewnego zasobu doświadczeń, na których uczestnik buduje swoje mitologie, z drugiej zaś wspomniane struktury mitologiczne kostnieją z wiekiem i wówczas możemy się odwoływać nie tyle do dekonstrukcji, co łagodzić skutki ich działania.

Czy jest coś, co jest szczególnie ważne dla Pana, jako terapeuty, w trakcie procesu terapii, od czego być może zależy jej powodzenie? Jeśli tak, to co to takiego?

Tak jak w każdym podejściu, a w moim szczególnie, ważna jest chęć uczestnictwa i gotowość zmiany.

Gdzie osoby zainteresowane terapią u Pana mogą się zgłaszać?

Poza wspomnianą Poradnią Specjalistyczną MOP jestem też członkiem i koordynatorem zespołu w Warszawskim Centrum Psychoterapii ADESTE.

Autor: Agnieszka Kołodziej